بی نهایتEXTREME

امروز می گذره   تو از من می گذری . نگاهت می گذره  لبخندت می گذره

خوش می گذره  بد می گذره.

حادثه ها می گذره  سفرها می گذره.

حالا من موندمو جای خالی همه اینا که گذشت نمی دونم چرا من نمی تونم بگذرم

انتظاربرای بهار معنی شو از دست داده

اینقدر بهارای زندگیم اومدن و رفتن که دیگه بهار که منتظرمنه   شاید دیگه نمی خوام بدونم چند تا بهارو از دست دادم و انگار این بهار که می خواد به رخم بکشه یه روزی منو از دست میده

نمی دونم کجا ایستادم فکر کنم تا وقتی تو نقطه کور تو ام. شاید جایی که تو منو ببینی جایی که تازه بفهمم کجام.

یه جایی که باید باشمو نیستم هیچوقتم نخواهم بود تا ابد نمی خوام بدونم کجام لا اقل تو خیا ل تحمل تعلق نداشتنو دارم ولی حتی نمی دونم کی و کجا گم شدم

برای هر ثانیه ام نقشه می کشم ولی برای هر نقشه ثانیه ای رو می کشم . دیگه کشتن ثانیه هام لذت بخش تر از عملی کردن نقشه ها مه .

برای همه ی خسته گی هام و برای این دنیای خالی کاش هیچ مرزی نبود کاش این همه کاش نبود ولی همین که با این همه فاصله هستم بالاخره بهتر از نبودن و برای حضور همشگی تو

گذشتو باید از زمان یاد گرفت . همه تقصیرزمونه ست ولی اونه که می گذره و ماییم که می گذاریم

برای عبور از تنهایی ها نبا ید به تنهایی های خویش پناه برد بهترین جاده دره ی تنهایی های یکی دیگس

التبه نه برای سقوط فقط عبور

برای دونستن حال من باحال بیا چون من دیگه باید از یکی قرض بگیرم

شاید 1روزی بهت پس دادم

برای بودن تو زندگی بایدنبودن و تجربه کرد اونوقت تازه می فهمی هیچوقت نبودی

ادامه؛ دنبال یه ادامه می گردم

ادامه ی چی یا کجارو نمی دونم، تا کی ادامه داردو فقط خدا میدونه

شاید خدا ادامه ی همه چیه

ولی من ادامه می دم این حداقل کاریه که میتونم